Bu manzara anlayışımıza atılan imzadır
İçinde bulunduğumuz ülke gerçeği tam sınıfta kalma gerçeğidir.
Yaşamın her alanında durmadan tekrara düşen ve bir türlü başarılı olup sınıf geçemeyen bir travma!
Devletin en üst yönetiminden tutun, yerellerine kadar ne güne, ne de geleceğe dair bir planlama var!
Hal böyle olunca birden karşılaştığımız olumsuzlukların içinde boğulup gidiyoruz!
Nasıl olsa deprem olmaz, olsa da Allah’ın takdiri ne ise o olur diyen bir vurdumduymazlık, diğer doğa olayları içinde bizi aynı basiretsizliğe itiyor!
Son kar yağışında ülke genelinde sınıfta kalan ve çaresizliğe kılıf aramaktan başka basireti olmayanların hikayeleri daha çok itici geliyor!
“ Mektepler olmasaydı maarifi güzel yönetirdim” diyene bunlar da “ kar yağmasaydı böyle olmazdı” demelerini beklerdik ama bahaneleri ve vücut dilleri tam da bunu söylüyor!
Bir kent neresinden nasıl yönetilir noktasından liyakat aranmadan işin başına sadece görüntü getirirseniz olacağı budur!
Biz Malatya’da bunları büyük maddi hasarlarla yaşadık, diğer ilerde de durumun pek farklı olmadığı görülüyor!
İnsan yaşamını öncelemeyen her anlayış doğanın döngüsüne karşı, doğa ile yaşamayı beceremez!
Her yanlış yaptıkça doğa kendi gerçeğini yüze vurmaktan imtina etmez; şakası ve yalanı yoktur!
Peki, neden böyleyiz?
Biz hala takım tutar gibi siyaset tutuyoruz. Siyaseti doğru mecraya çekmek gibi ne bir yeteneğimiz, ne de kaygımız var. Hal böyle olunca siyaset bizi kendi bildiklerinin içinde ezerek bildiğini okuyor!
Sonra bir dönem daha geliyor; aynı akıl, aynı zihniyet ve herkes suya direnen kaya gibi yaşamın gerçeklerinden ders almadan daha büyük hatalarla yoluna devam ediyor!
Devam etmeyen tek gerçek doğanın ta kendisidir; doğrularıyla, gerçeği ile yoluna devam ediyor..!