21’ê Sibatê: Roja Zimanê Dayikê ya Cîhanî Pîroz Be!
Zimanê dayikê ne tenê amûreke ragihandinê ye; ew bingeha nasname, çand, dîrok û rûmeta gelan e. Ev roja ku rehên xwe ji têkoşîna gelê Bengalî ya sala 1952’an digire, îro ji bo hemû zimanên cîhanê bûye sembola berxwedan û hebûnê.
Li cîhaneke ku her du hefteyan carekê zimanek winda dibe, parastina zimanê dayikê berpirsiyariyeke mirovî û neteweyî ye. Windabûna zimanekî, windabûna mîrateyeke mezin a mirovahiyê ye. Bi taybetî ji bo zimanê Kurdî û hemû zimanên ku di bin xetereya asîmîlasyonê de ne, divê em her rojê bikin roja zimên; bipeyivin, bixwînin û binivîsin.
“Zimanê me, hebûna me ye!”
Em 21’ê Sibatê li hemû gelên ku ji bo mafê zimanê xwe têdikoşin û li hemû kedkarên zimên pîroz dikin. Bila ev roj bibe wesîleya geşbûn û zindîkirina zimanê me yê şîrîn.
21ê Sibate: Roja Ziwanê Dayîke ya Dinya Pîroz Bo!
Ziwanê dayîke nê têna amûrêkê têkilî yo; o bingeyê nasname, kultur, tarîx û rûmetê şaran o. Na roja ke rîçikanê xo têkoşînê şarê Bengalî yê serra 1952yî ra gêna, ewro seba pêro ziwananê dinya bîya sembolê xoverdayîş û estbîyayîşî.
Dinyayêka ke tede her di hewteyan rayêk yew ziwan vîndî beno de, pawitişê ziwanê dayîke mesulîyetêko însanî û neteweyî yo.
Vîndîbîyayîşê yew ziwanî, vîndîbîyayîşê mîrasêko pîl ê merdimayî yo. Bi taybetî seba ziwanê Kurdkî û pêro ziwananê ke binê tehlukeyê asîmîlasyonî de yê, ganî ma her roje bikerê roja ziwanî; qisey bikerê, biwanê û binusê.
“Ziwanê ma, estbîyayîşê ma yo!”
Ma 21ê Sibate, pêro şaranê ke seba heqê ziwanê xo têkoşîn danê û pêro kedkaranê ziwanî rê pîroz kenê. Wa na roje bibo wesîleyê geşbîyayîş û ganîkerdişê ziwanê ma yê şîrînî.
Hemserekê Şaredarîya Peyasî û Meclîsê Şaredarîye
Bêrîvan Gulşen Sîncar & Cengîz Dundar
